"കൊട്ടാരത്തിലെ സായാഹ്നം"

"കൊട്ടാരത്തിലെ  സായാഹ്നം"

ഒരു ദിവസം ഓഫീസിൽ നിന്നും വന്നു കൊട്ടാരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ വെറുതെ ചുറ്റും ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചപോൾ കണ്ടതാണ് ....പതിവുപോലെ കഥയും കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും ജീവിചിരികുന്നവരു മായോ മരിച്ചവരുമായോ ഇനി മരിക്കാൻ പോവുന്നവരുമായോ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.

കൊട്ടാരം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു പേര് താമസിക്കുന്ന ഒരുപാടു പേര് താമസിച്ചു പോയ ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു വില്ലയെ ആണ്. പണ്ട് ദിലീപ് പറഞ്ഞ പോലെ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങടെ വീടിനെ വിളിക്കുന്ന പേര് "കൊട്ടാരം", എങ്ങനെ എന്ന് വച്ചാൽ പണ്ട് ഉണ്ണി അമ്മായി കെ കെ ബാലനെ "മനൊഹരാാാാ"  എന്നു തെറ്റി  വിളിച്ചപോൾ ഉണ്ടായ വൈരുദ്യം പോലെ ഞങ്ങളുടെ വില്ലക്കു ഒരിക്കലും ചേരാത്ത പേരാണ് കൊട്ടാരം എന്ന് തോന്നുന്നു.

ആദ്യം കണ്ണ് എത്തിയത് കൊട്ടാരത്തിലെ മന്ത്രി ആയ പിള്ള യിലാണ് . ബിസിനസ്‌ നടത്തി കോടീശ്വരനായ അച്ഛനെ ലക്ഷപ്രഭു ആക്കി നാടുവിട്ട് വന്ന ആളാണെന്നു പരയുകയീീീ ഇല്ല . സ്വന്തമായി ഒരു കാമുകി എന്ന ചെറിയ വലിയ ആഗ്രഹം സഫലമാക്കാൻ ഉള്ള പരിശ്രമത്തിലാണ് പിള്ള.  ഒരു ഐ ഫോണും 100 ഫിലിപിനോ കാമുകിമാരും ....ഏതാണ്ട് ഒരു ഫിലിപിനോ റോമിയോ എന്നോകെ വേണേൽ പറയാം ... ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ കഷ്ടപെടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ 5 വിരലുകൾ  കടം കൊടുത്താലോ എന്ന് തോന്നി. അതിനിടയിൽ gym  നു പോവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പും നടത്തുന്നുണ്ട് .

അപുറത്തു ഉള്ളത് മണിയൻ ആണു, ജീവിതത്തിൽ അടുക്കളയും പച്ചകറികളും മാത്രം. ജോലി  കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ അടുക്കള അതല്ലാതെ മണിയനു വേറെ ഒരു ചിന്തയും ഇല്ല , ഇടക്ക് കുറച്ചു ചാറ്റിങ്ങും. ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാവര്ക്കും ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കി തരുന്ന മണിയനെ കാമുകി "you are handsome " എന്ന് പറഞ്ഞത് അത്ര വലിയൊരു  തെറ്റായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.

അപോഴാണ് ബെഡ് റൂമിൽ നിന്നും കുറെ ഒച്ചയും ബഹളവും കേൾക്കുന്നതായി നോക്കിയത്. " നിൻറെ  അടുത്ത് ആര് പറഞ്ഞു 10  രൂപക്ക് recharge ചെയ്യാൻ ? A T M നു വേണേൽ 50 രൂപ എടുത്തൽ മതി ...100 എടുത്താൽ എന്റെ സ്വഭാവം അറിയും .... റൂമിലെ മൂത്താപ്പ വീടിലെ ബാലൻസ് ഷീറ്റ് പരിശോടനയിൽ ആണ് കൂടെ ഡെയിലി reporting ആണ് ഭാര്യ യോട് ...ഇതു കേട്ട് പാവം ഭാര്യ എന്നൊന്നും വിചാരിക്കണ്ട ...ഖത്തറിൽ പണം കായ്കുന്ന മരം ഉണ്ടെന്നു ഭാര്യമാര് വിശ്വസിച്ചാല് എന്ത് ചെയ്യും....എന്ത് കറി ആര് ഉണ്ടാക്കി വച്ചാലും അതിൽ കുറച്ചു തൈര് കൊണ്ട് ഒഴിചില്ലേൽ അങ്ങേർക്കു സമാദാനം വരില്ല. 


ഇതൊന്നും അറിയാതെ അപുറത്തു മൊബൈലും പിടിച്ചു പതിവുപോലെ റിലേ പോയി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു "ഗംഗ". മണിചിത്രതാഴിലെ പോലെ തന്നെ ഇടക്ക് എപോഴെങ്കിലും റിലേ വന്നാൽ ആരുടെയെങ്കിലും പുറത്തു ആന കളിച്ചില്ലേൽ ഗംഗ  കു ഉറക്കം വരില്ല. പണ്ട് അച്ഛൻ ആന കളിപിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു , വല്ലാത്തൊരു ആവേശം  ആണ് ആ കളിയോട് ഗംഗക്കു . ഇത്രയും ആൾകാര്  റൂമില വന്നതും പോയതും സംസാരികുന്നതു ഒന്നും ഗംഗ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല , matrimoniyile അനന്തമായ സാധ്യടകളെ പരിപോഷിപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഗംഗ.


കൂട്ടത്തിൽ രസം "ബുജിയുടെ " പടം പിടിക്കൽ ആയിരുന്നു. ഡയറക്ടർ ആവണം എന്ന ആഗ്രഹവും ആയി RGB  സ്റ്റുഡി യോ യിൽ ജോലിക്ക് പോയ മനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു . ദൈവത്തിന്റെയും  ബുജിയുടെ അച്ഛന്റെയും മകനെ ഗൾഫ്‌ കാരൻ ആയി കാണണം എന്ന തെറ്റായ തീരുമാനത്തിന്റെ പുറത്തു മാത്രം ഖത്തറിൽ വന്നു പെട്ട പാവം ബുജി .ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണാടിക് മുന്നില് സ്വന്തം അഭിനയവും , സംവിദാനവും , ആലാപനവും ഒരുമിച്ചു ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക ആണ് പുള്ളി. മുഖത്ത്‌ വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ ചിരി അടക്കാൻ ആയില്ല ....ഇടക് എപോഴോ പാട്ട് മോശമില്ല എന്നൊരു തെറ്റ് മാത്രമേ ഞങ്ങൾ ഇതുവരെ ചെയ്തുള്ളൂ.

അവസാനം ഇരിക്കുന്നു "കെ കെ ബാലൻ ദി ഗ്രേറ്റ്‌" .....പതിവുപോലെ facebook തുറന്നു ഇരിപ്പുണ്ട് , ചാറ്റ് ചെയ്യാൻ കുറെ ശാരി മേരി രാജേശ്വരി മാരും. ഇവരൊന്നും ബാലന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് അല്ല ......കൂട്ടുകാരുടെ ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റിൽ mutual ഫ്രണ്ട്സ് എന്ന് അപേക്ഷിച്ച് വന്നവരാണ്. ചാറ്റിങ് അതിനോടൊപ്പം ഓഫീസിലെ നുണ കഥകൾ , നാട്ടിലെ  വീര ശൂര കഥകൾ   ഇതെല്ലാം അവിടെ ഇരിക്കുന്നവർ കേട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും വഴിപാട്‌ പോലെ പറയുന്നുണ്ട് . ഇടയ്ക്ക്ക്ലോക്കിൽ മണി അടികുന്നത് പോലെ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ  മണിയാ ഫുഡ്‌ ആയോടാ എന്നൊരു ചോദ്യവും  ...?

എല്ലാരേയും മാറിയിരുന്നു  നോക്കിയപോൾ വളരെ കൌതുകം തോന്നി.കമ്പ്യൂട്ടറും മൊബൈൽ ഫോണുകളും ഉണ്ടെങ്കിൽ  ലോകത്തിലെ ഏതു കോണിൽ ഉള്ള എന്തും അറിയാം എന്നാണെങ്കിലും തൊട്ടടുത്ത്‌  ഇരുന്നു ഒരാള് മരിച്ചാൽ പോലും ഈ കാലത്ത് അത് മൊബൈലിലൂടെ പറഞ്ഞാലേ അരിയൂ എന്ന ദുരവസ്ഥ കൂടി അറിഞ്ഞതിൽ ദുഃഖം തോന്നി ....

Bill Gates - നക്ഷത്രം " മൂലം"

കഥയുടെ പേര് കേട്ടപോൾ തന്നെ ഇതൊരു വാലും മൂടും ഇല്ലാത്തൊരു സംഭവം ആണെന്ന് ....അല്ല ....അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരാളെ സംബന്ധികുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലായികാണുമല്ലോ ...

എഴുതുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ പേരുകൾ  ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന് പരക്കെ പരാതി ലഭിച്ചതിൻറെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം ....ഇതിൽ പറയുന്ന കഥയും കഥാ പാത്രങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കല്പികം മാത്രം ...

കുന്നംകുളം നാട്ടിലുള്ള അസലു കൊബാളൻ ആണെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണൻ ആയി ജനിക്കാത്തതിൽ ഇശ  സങ്ങടം  ഇണ്ട്  കക്ഷിക്ക് ...പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ പക്വത ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും , പണ്ടത്തെ  പനങ്കൊല  പോലത്തെ മുടി ഇപോ കൊഴിഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞു മണ്ടരി പിടിച്ച തെങ്ങ് പോലെ ആയതു കൊണ്ടോ ആവോ 58 വയസ്സുള്ള ജനാർദനൻ ചേട്ടൻ വരെ പുള്ളിയെ അപ്പച്ചൻ  എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്‌. എന്തൊകെ ആണെങ്കിലും ഖത്തറിൽ വീക്ക്‌ ഏൻഡ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അപ്പൻ മക്കളെ കാണാൻ കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തും  ..അതിപോൾ ടാക്സി വിളിച്ചിട്ട്‌ ആണെങ്കിലും . വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരു ബഹളം ആണ് . എണ്ണം എടുത്താൽ  ഒരുപാടുണ്ട് അപ്പച്ചന് ഖത്തറിൽ ദത്തു പുത്രന്മാര് .

ഖത്തറിൽ പുതുതായി ജോലി തേടി എത്തുന്ന ആളുകളെ അടിമകൾ ആയാണ് കൊട്ടാരത്തിൽ പൊതുവെ കണക്കാക്കുന്നത് ....അപ്പച്ചൻ വീക്ക്‌ എണ്ടുകളിൽ മാത്രം എത്തുന്ന സന്ദർശകരിൽ  ഒരാൾ മാത്രം . അതിനിടയിൽ പുതുതായി വരുന്ന അടിമകൾക്ക്  സ്നേഹവും വാത്സല്യവും വാരി  കോരി കൊടുത്തു കൊണ്ട് അപ്പച്ചൻ അവരെ ദത്തു  പുത്രന്മാരായി സ്വയം അങ്ങ് പ്രക്യാപിക്കാനും തുടങ്ങി , ആങ്ങിനോക്കെ ആണ് പുള്ളിയെ എല്ലാരും അപ്പച്ചൻ എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്‌ 

കഴിഞ്ഞ ദിവസം വെള്ളിയാഴ്ച്ച ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിക്കാൻ എല്ലാരും കൂടി പോവുന്ന വഴിയാണ് . വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാവരും വാതോരാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  എല്ലാവരും പുര നിറഞ്ഞു നില്കുന്നത് കൊണ്ട് ജാതകവും കല്യാണവും ആയിരുന്നു ചർച്ച . ജാതകം  വലിയൊരു വെല്ലു വിളി ആവുമോ എന്ന ദിശയിലേക്കു ചർച്ച  പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ആ നഗ്ന സത്യം എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കിയത്‌ - അപ്പച്ചനു ജാതകത്തിൽ  അടിയൊറച്ച വിശ്വാസം ആണെന്ന് ...അതിനു വേണ്ടി പറഞ്ഞ ഉദാഹരം കേട്ടപോൾ എല്ലാരും കോരിത്തരിച്ചു ഇരുന്നു പോയി .  " എടാ ജിത്തു നീ അറിഞ്ഞോ ? നമ്മുടെ windows  8 ഹിറ്റ്‌ ആയതു എങ്ങിനെ ആണെന്ന് ? BILL GATES windows 7 ഫ്ലോപ്പ് ആയതിനു ശേഷം തിരൂര് അമ്പലത്തിൽ ഗണപതിക്ക്‌ ഉരുളിയും പുഷ്പഞ്ഞലിയും കഴിച്ചത്രെ ...അതിനു ശേഷം windows 8 അങ്ങ് launch ചെയ്തു .  മുമ്പും പിമ്പും  നോക്കാതെയാണ്‌ ഉരുളി കവിഞ്ഞു ഡോളർ വന്നത് എന്നാണ് പറഞ്ഞത് .

ഇതു കേട്ടപോൾ എന്തായാലും ഞാൻ ഒരു കാര്യം മനസ്സില് ഉറപ്പിച്ചു Schneideril   കുറച്ചു ബിസിനസ്‌ കൂടാൻ അടുത്ത തവണ അപ്പച്ചൻ നാട്ടിൽ പോവുമ്പോൾ മിനിമം 2 ഉരുളി എങ്കിലും കമിഴ്താൻ പറയണം  ...പോയാൽ  രണ്ടു ഉരുളി കിട്ടിയാൽ ഉരുളി നിറയെ യൂറോ ...

തമ്പി അളിയോ..... പണി പാളി

ഖത്തറിൽ പതിവുപോലെ friday ആഘോഷങ്ങൾ  കഴിഞ്ഞു പൊതുവെ saturday വൈകിയാണ് എണീ ക്കാരുള്ളത് . സമയം പത്തു മണി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മടി പിടിച്ചു കിടക്കയിൽ തന്നെ കിടക്കുമ്പോഴാണ് പതിവില്ല്ലാതെ തമ്പി അളിയന്റെ കോൾ വന്നത് . ശ്രീജിത്തേ നിങ്ങള് ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റോ ? ഇന്നു എന്തെങ്ങിലും പരിപാടികൾ ഉണ്ടോ ? എല്ലാരും ഓഫീസിൽ പോയോ? ഞാൻ ആദ്യ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ചോദ്യങ്ങളുടെ ശരവർഷം ആയിരുന്നു . സാദാരണ ആരെയും ഒരു കാര്യങ്ങല്കും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാത്ത ആളാണ് തമ്പി അളിയൻ. എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾകും ഉത്തരമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു  ഫ്രീ ആണെന്നു.  എന്റെ മറുപടി കേട്ട് തെല്ലു ആശ്വാസത്തോടെ തമ്പി അളിയൻ തുടർന്നു - അതേയ് ഓഫീസിൽ ഒരുപാടു പെണ്ടിംഗ് വർക്ക്‌ ഉണ്ട് അത് കൊണ്ട് ലീവ് എടുത്തു വീട്ടിൽ ഇരുന്നു ചെയ്തു തീർക്കാം എന്ന് കരുതി , ഇ ന്ന് പോയിട്ടില്ല മാഷെ , പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ട് -  മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്തില്ലെല്ങ്ങിൽ ഇന്നത്തെ സമ്പളം കട്ട്‌ ആവും. അപോഴാണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസ്സിലായത് . ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലാത്ത തമ്പി അളിയന് പനിയും , തൊണ്ട വേദനയും , തല വേദനയും ആയിരുന്നു എന്നുല്ലൊരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വേണം .

ഇ ങ്ങനെ ഒരു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ ആദ്യം തമ്പി അളിയൻ  ഓർത്തത്‌  എല്ലാ ശനി ആഴ്ചകളിലും ജിലുവിനെ മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നല്കി  സഹായിച്ചു വരുന്ന  Dr സമീർ കലന്തനെ ആണു. അവിടെ നമുകൊന്നു പോകണം എന്ന് പറയാൻ ആണ് തമ്പി അളിയൻ വിളിച്ചത്. 50 റിയല് ചെലവ് വരും എന്ന് അറിഞ്ഞപോൾ തന്നെ തമ്പി അളിയന്റെ മുഖം വാടി , കല്യാണം ഉറപിച്ച ആളാണ് - വെടികെട്ടിനു മുൻപ് കൂട്ടി വെക്കുന്നത് പോലെ  ഓരോ റിയാലും സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കുന്ന സമയം ആണ്. എന്നാലും സാരം ഇല്ല നമുകൊന്നു അവിടെ വരെ പോണം , ഒരു അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ റൂമിൽ  വരാം  അവിടെ നിന്ന് പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞു തമ്പി അളിയൻ  ഫോണ്‍ വച്ചു .

കൃത്യ നിഷ്ഠ കൂടുതൽ ഉള്ള തമ്പി അളിയൻ താമസിയാതെ തന്നെ റൂമിൽ എത്തി , ഞങ്ങൾ പോവാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ ആണു 50 റിയാൽ മനസ്സില് കിടന്നു നീറിയ തമ്പി അളിയന്  ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ എന്സൈക്ലോപീഡിയ എന്ന് സ്വയം അവകാശ പെടാറുള്ള Mr മാരുവിനെ വിളിക്കാൻ തോന്നിയത്. അളിയാ നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത്‌ ക്ലിനിക്‌ അവിടെ ഞാൻ കാണാറുള്ള ഒരു dr ഉണ്ട് അയാളെ കണ്ടോലാൻ Mr മാരു ഉപദേശിച്ചു .അടുത്തായത് കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് കാര്യം കഴിഞ്ഞു വേഗം വീട്ടിൽ പോവാം എന്ന് വിചാരിച്ചത് കൊണ്ടാവണം തമ്പി അളിയൻ Mr മാരു പറഞ്ഞ ക്ലിനിക്‌ ൽ തന്നെ പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ക്ലിനിക്‌ എത്തി ഡോക്ടറുടെ പേര് ചോതിച്ചപോൾ ആണ് പറയുന്നത് Mr മാരു പറഞ്ഞ ഡോക്ടരു ലീവിൽ ആണെന്ന്.എന്തായാലും വന്നതല്ലേ കിട്ടിയ ഡോക്ടറെ കണ്ടിട്ട് പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞു അപ്പൊഇന്റ്മെന്റ് എടുത്തു ഞങ്ങൾ കാത്തിരുന്നു .അതികം താമസിയാതെ തന്നെ തമ്പി അളിയന്റെ നമ്പർ  വന്നു. ഡോക്ടറുടെ റൂമിൽ കയറിയപോൾ അതാ ഇരികുന്നു ഒരു തടിമാടാൻ നോര്ത്ത് ഇന്ത്യകാരൻ ഡോകടർ . അതികം ആരും അയാളെ കാണാൻ പോവാറില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു തമ്പി അളിയനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു മാസം പട്ടിണി കിടന്ന സിംഹത്തിന്റെ മുന്നില് ആട്ടികുട്ടിയെ കിട്ടിയത് പോലുള്ള ഒരു ആവേശം ഡോക്ടറിൽ പ്രകടമായി തന്നെ ഞാൻ  കണ്ടു. 

വീടിലെയും ജോലിയുടെയും വിശേഷങ്ങള ചോതിച്ചു മനസ്സിലകിയത്തിനു ശേഷം ഡോക്ടര പതിയെ തമ്പി അളിയനോട് ചോതിച്ചു   ....എന്ത് പറ്റി ?... എന്താണ് അസുഖം ? ഏറ്റവും നന്നായി മനപാഠം ആകിയ ചോദ്യത്തിന് കുട്ടി ഉത്തരം പറയുന്നത് പോലെ തമ്പി അളിയൻ വെടികെട്ടിനു തിരി കൊളുത്തി. രണ്ടു ദിവസമായി പനി , തലവേദന, തൊണ്ട വേദന , ഭയങ്കര ക്ഷീണം അതിനു പുറമേ വയറും ശരിയല്ല ... പറഞ്ഞതിൽ ചെക്ക്‌ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് പനി ആയതു കൊണ്ട് നേഴ്സ് നോട് temperature ചെക്ക്‌ചെയ്യാൻ  ഡോക്ടർ ആവശ്യപെട്ടു. നോക്കിയപോൾ നോർമൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു , ഇന്നു കുറഞ്ഞതാണെന്ന് പറഞ്ഞു തമ്പി അളിയൻ തടി തപ്പി . അപോഴും ഡോക്ടര് വിടുന്ന മട്ടില്ല , എന്നാൽ ഈ എഴുതിയ ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു റിസൾട്ട്‌ ആയിട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു , എന്താണെന്നു ചോതിച്ചപോൾ വയറു കേടായത് ചെക്ക്‌ ചെയ്യാനുള്ള കുറിപ്പാണ് . അത് കണ്ടതും ഞാൻ തമ്പി അളിയനോട് പറഞ്ഞു "തമ്പി അളിയോ പണി പാളി". ആകെ നാണകേടായി . അത് ചെക്ക്‌ ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് തരപിച്ചു തന്നെ തമ്പി അളിയൻ ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞു . അവസാനം കള്ളി വെളിച്ചത്താവും എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എഴുതി തന്ന മരുന്ന് വാങ്ങിയ സീൽ കൊണ്ട് വന്നാൽ മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് തരാം എന്ന ദാരണയിൽ 1 8 0 റിയാൽ വിലയുള്ള മരുന്നും അതിനൊപ്പം മെഡിക്കൽ സെര്ടിഫികറ്റും ആയി ഞങ്ങൾ തിരികെ വന്നു.

പോരുന്ന വഴിയിൽ കണക്കു കൂടിയപോൾ ചിലവായത് ഡോക്ടര്ക് കൊടുത്ത 1 0 0 റിയാലും കൂടി ആകെ ചിലവ് 2 8 0 റിയാൽ ഒരു ദിവസം കമ്പനി കട്ട്‌ ചെയ്യുമായിരുന്നത് 300 റിയാലും. എന്തോകെ ആയാലും 2 0 റിയാൽ ലാഭം അല്ലെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ തമ്പി അളിയനെ സമാധാനിപിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും തമ്പി അളിയനു പറ്റിയ അബദ്ധം എന്നെ തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിയിൽ ചിരിപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപോൾ , Mr മാരുവിനെ വിളിക്കാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക ആയിരുന്നു തമ്പി അളിയൻ.

ശ്രീജിത്ത്‌ 

"തളിരിടാതെ പോയ പ്രണയം"- സുഖം ഉള്ള ഒരു ഓർമ്മ

എല്ലാ സിനിമ കഥ കളിലും പോലെ തന്നെ നമുക്കും ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്കിൽ നിന്നും തുടങ്ങാം .എഞ്ചിനീയറിംഗ് എന്ന സാഹസം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് , ഓർമയിൽ ഫസ്റ്റ് ഇയർ പഠിക്കുന്ന കാലഘട്ടം . നാട്ടിലെ കൂട്ടുകാരനുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരികുന്നതിനിടയിൽ അവൻ ചോദിച്ചത് നിനക്ക് മീനുവിനെ അറിയില്ലേ? +2 വിനു നിന്ടെ ക്ലാസ്സിൽ ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു. അറിയാം എന്ന് പറഞ്ഞപോൾ ഉടനടി ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു നിന്റെ മുസ്ലിം കുട്ടിയുമായുള്ള പ്രേമം എല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു എന്നു. ഓ ഓ അതോ അത് നീ വിചാരിക്കും പോലെ ഒന്നും അല്ല , ആ പെണ്ണിന് വട്ടായിരുന്നു , എന്നോട് ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട് ,ഞാൻ ആകെ കുറച്ചു തവണയെ അവളോട്‌ സംസാരിച്ചിട്ടു പോലും ഉള്ളു . അതും മീനു അവനോടു പറഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞു. അത് കഷ്ടം ആയി പോയെന്നു പറഞ്ഞു അവൻ പോയി , ഞങ്ങൾ അവിടെ പിരിഞ്ഞെങ്ങിലും മനസ്സില് എന്തൊകെയോ ഒരു തിര ഇളക്കം.

അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ ആണ് കഥ നായികയുടെ കൂട്ടുകാരിയെ കാണാൻ ഇടയവുന്നത് , അപോഴാണ് ഞാൻ അറിയാതെ പോയ പല കാര്യങ്ങളും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്.+2 വിനു admissionu വേണ്ടി കുന്നംകുളം ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിൽ അമ്മയുമായി പോയത് എന്റെ ഓർമകളിൽ പോലും ഇല്ല. പക്ഷെ നായികാ അവിടെ വച്ചാണ് എന്നെ ആദ്യമായി കാണുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.ഹുമനിറ്റീസ് പഠിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു വന്നതയിരുന്നത്രെ നായികാ , ഞാൻ സയൻസ് ബാച്ച് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞു സ്വന്തം ഇഷ്ടം വേണ്ടെന്നു വച്ച് സയൻസ് പഠിക്കാൻ തീരുമാനം.ഞാൻ അന്ന് ഇട്ടു  വന്നിരുന്ന ഡ്രസ്സ്‌ വരെ നായിക ഓർത്തു  വചിട്ടുണ്ടെന്ന്, നിർഭാഗ്യ  ആയ നായികാ വന്നു പെട്ടത് "A " ബാച്ച് ആയിരുന്നു ഞാൻ ആണേൽ "B " ലും .അവിടെയും നായികാ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല , ശ്രെമിച്ചു  നോക്കിയെങ്കിലും ദൈവം നായികക്ക് അവിടെ എതിരായി പോയി. ഇതെല്ലാം കേട്ടപോൾ ഞാൻ ആകെ ഇടി വെട്ടിയ പോലെ ആയി , ഇതൊന്നും എനിക്ക് അറിവില്ലായിരുന്നു.

+2 എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഡോക്ടർ  അല്ലെങ്ങിൽ എഞ്ചിനീയർ ആയിട്ടെ അടങ്ങു എന്ന് മനസ്സില് ഉറപിച്ചു പഠിക്കുന്ന കാലം ആണു . പരീക്ഷകളിൽ ഓരോ മാർക്ക്‌ കുറയുന്നതും ശരീരത്തിൽ നിനും ചോര പോവുന്നതിലും വേദനിച്ചിരുന്ന കാലം. കൂടെ ഉള്ളത് അജീഷ്,ഷിനു,നൗഫിയ , റിമ ,ദർസന, സിജി,പ്രിനു etc. അപ്പു മാഷുടെ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചു വന്ന എന്നെ കാത്തിരുന്നത് CBSE ,ENGLISH  മീഡിയം പഠിച്ചവർ , ആകെ പകച്ചു പോയി. എന്ട്രൻസ് കോച്ചി ഗിനു PC തോമസിന്റെ അവിടെ പോയപോൾ സ്തിഥി അതിലും വിശേഷം. ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ പോലും വല്ലപ്പോഴും കണ്ടിരുന്ന ഞാൻ 5 KG ഭാരം ഉള്ള പുസ്തകങ്ങൾ പടികണ്ടേ, അതും ഇംഗ്ലീഷിൽ  എന്ന് ആലോചിച്ചപോൾ മനസ്സില് പറഞ്ഞു "ഈശ്വരാ ഇതു എന്തൊരു പരീക്ഷണം".
വീട്ടില് വന്നു അമ്മയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു , എന്തുകൊണ്ടോ അമ്മ എന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും അറിയുമായിരുന്നു. സാരമില്ല, ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ പുസ്തകങ്ങള നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു , തുടക്കത്തില ബുദ്ധിമുട്ടു തോന്നിയാലും എളുപം ആണെന്ന്. ആ വാക്കുകൾ എനിക്ക് ഒരുപാടു ആത്മ വിശ്വാസം തന്നു . പിന്നീടു അങ്ങിനൊരു ചിന്ധ എന്നിൽ ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ അമ്മ ശ്രെധിച്ചു കാണണം ,  അതിനു ശേഷം ഒരിക്കലും അപ്പു മാഷുടെ സ്കൂളിൽ മലയാളം പഠിച്ചത് ഒരിക്കലും ഒരു കുറവായി തോന്നിയിട്ടില്ല. +2 റിസൾട്ട്‌ വന്നപ്പോൾ ക്ലാസ്സിലെ രണ്ടാമൻ ആയി പാസ്‌ ആവുകയും ചെയ്തു. 


ക്ഷമ എന്താണെന്നും ജീവിതത്തിൽ അതിനു എത്ര മാത്രം മുല്യം ഉണ്ടെന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞത് അമ്മയിൽ നിന്നാണ്. അമ്മ പലപോഴായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ തോറ്റു കൊടുക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ജയിക്കുകയെ ഉള്ളു അത് കൊണ്ട് വാശി പിടിക്കണ്ട എന്ന് , കാലം അത് പലപോഴായി എന്നെ ഓർമിപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പറഞ്ഞാൽ ഒരുപാടു ഉണ്ടാവും. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ എന്നും ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ പഠിച്ചിട്ടുള്ള, പഠിച്ചു തീരാത്ത പുസ്തകം ആണ് എന്റെ അമ്മ. 

കാലത്ത് നേരത്തെ സ്കൂളിൽ അടുത്തുള്ള TUTION അവിടേം FRIENDS എല്ലാരും ഒരുമിച്ചു.  അതിനിടയിൽ ആണ് ചിത്ര കലയിൽ കേമനായ അജീഷിനു CBSE കാരിയായ നൌഫിയോട് പ്രണയം തോന്നുന്നത്. പ്രേമത്തിന് കണ്ണില്ലെന്ന് അന്ന് ബോദ്യമായി. 6 അടി ഉയരവും 100 KG തടിയും , തലയിൽ മുടിയും ഇല്ലാത്ത അജീഷ്, പോരാത്തതിനു സലിം കുമാറിന്റെ തമാശകളും. നൗഫി അന്നും ഇന്നും പാവം , മെലിഞ്ഞിരികുന്ന  CBSE കാരി,  ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ TEACHER ആയിരുന്നു അവൾ. അതികം താമസിയാതെ തന്നെ രണ്ടു പേരും പ്രണയത്തിലായി. അവരുടെ പ്രണയത്തിനു എന്നും ചീത്ത കേട്ടിരുന്നത് പാവം ഞാനും ഷിനുവും ആയിരുന്നു. ഷിനു വിനു പണ്ടേ റിലേ ഇല്ല , പാവം ആയിരുന്നു.  ആദ്യത്തെ MATHS പരീക്ഷ ഇപ്പോഴും ഓർകുന്നു , എക്സാം തുടങ്ങി 5 മിനിറ്റ് ആയപോഴെകും ഷിനു എണീറ്റ്‌ നിന്ന് പേപ്പർ വേടിച്ചു തുടങ്ങി , 1,2,3,4.5,6  .....എണ്ണി എണ്ണി മതി ആയി.അവസാനം എക്സാം കഴിഞ്ഞു ഇരങ്ങിയപോൾ ഞങ്ങൾ ചോതിച്ചു എത്ര പേപ്പർ വെടിച്ചുടാ നീ ? ഷിനു പറഞ്ഞു 25 എന്ന്, ഞാൻ ആണേൽ 7 പേപ്പറും. പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായതു അവൻ പേപ്പറിൽ 5 വരിയില കൂടുതൽ എഴുതിയിരുന്നില്ല  എന്നു.


അങ്ങിനെ ഇരികുമ്പോൾ ആണ് ഉച്ചക്ക് ലഞ്ച് ബ്രേക്ക്‌ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരികുന്നതിനിടയിൽ അടുത്തിരുന്ന രഞ്ജിത് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞത്. ശ്രീജിത്തെ നീ  ആ പുറത്തു വരാന്ധയിൽ നിക്കുന്ന കുട്ടിയെ ശ്രേദിച്ചോ എന്ന്? കുറച്ചു ദിവസമായി ഉച്ചക്ക് ഇതിലൂടെ ആരെയോ നോക്കി കൊണ്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് എന്ന്. ഞാൻ ശ്രേടിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപോൾ ഇനി മുതൽ നീയൊന്നു ശ്രേധിക്കടാ എന്നു അവൻ പറഞ്ഞു. തുടക്കത്തിലൽ കാര്യം മനസ്സിലയില്ലെങ്ങിലും കുറച്ചു നേരം നോക്കിയപോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായില് എന്നെ തന്നെ ആണ് ആ തട്ടമിട്ട കുട്ടി തേടുന്നത് എന്നു. വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നി ,  ഇതെന്തടപ്പാ .... ഞാൻ അറിഞ്ഞ ഭാവം നടിച്ചില്ല , പിന്നീടത്‌ പതിവായി , എന്റെ വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം മാറി നിന്ന് കൂട്ടുകാരിൽ നിന്ന് ചോതിച്ചു അറിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു.പലപ്പോഴും എന്നോട് സംസാരിക്കാനായി വന്നിരുന്നു , അപോഴെല്ലാം ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. എല്ലാം അമ്മയോട് പറയുന്നത് പോലെ അവളുടെ ഇഷ്ടവും ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതൊന്നും നോക്കണ്ട നീ നല്ലപോലെ പടിച്ചോ എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനു ശേഷം ആ കുട്ടിയുടെ മുന്നില് ചെന്ന് പെടാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രെമിച്ചു , റിമയും നൗഫിയും ഒരു ദിവസം പറഞ്ഞു-  എടാ അതിനു നിന്നെ ഭയങ്കര ഇഷ്ട്ടമാടാ , നീ എന്താ അതിനോട് മിണ്ടാതെ എന്നോകെ ..എനിക്ക് വേറെ പണി ഇല്ലെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഇനി ഈ കാര്യം സംസാരിക്കരുത് എന്ന് വിലക്കി. ARTS  ഡേ കു ആ കുട്ടി ഡാൻസ് കളിച്ചിരുന്നു , പിറ്റേ ദിവസം ആരോടോകെയോ ചോതിച്ചത്രേ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നോ? അഭിപ്രായം പറഞ്ഞിരുന്നോ ? എന്നോകെ. കുറെ കഴിഞ്ഞപോൾ  എന്റെ മനസ്സില് +2  വിലെ കണക്കും സയൻസും മാത്രേ  ഉള്ളു എന്ന് ബോദ്യം ആയതു കൊണ്ടാവണം എന്നിൽ നിന്ന് മാറി എവിടെയോ പോയത്.

+2 നല്ല മാർക്ക്‌ വാങ്ങി തന്നെ പാസ്‌ ആയി , അതിനിടയിൽ ഇതു ഒരു ഓര്മ പോലെ പോലും നായിക വന്നിരുന്നില്ല, ആ കൊച്ചു എന്ത് കണ്ടിട്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ആലോചിച്ചു എന്നതല്ലാതെ ഇത്രേം വലിയൊരു ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു അത് എന്ന് നാട്ടിലെ സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞപോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത്. ഒരിക്കലും അതൊരു നഷ്ടമായി എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടിലെങ്ങിലും എപോഴെങ്കിലും നേരിൽ കാണുക ആണെങ്ങിൽ ചോതിക്കാൻ മനസ്സില് ഒരു ചോദ്യം ബാക്കി ഉണ്ട് - ഇത്രയും സുന്ദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും എന്തേ  എന്നോട് ഇഷ്ടം തോന്നിയത് എന്ന്?

ജിഞ്ചു ചേട്ടൻ എന്താ ഹസി ചേട്ടന്റെ പോലെ ഇരിക്കണേ?

ഖത്തറിൽ ജീവിതം പണ്ടത്തെ പോലെ തന്നെ തിരക്കുകൾ കൊണ്ട് തിരക്കാണ് ,
കൂടുന്നത് അല്ലാതെ കുറയുന്ന യാതൊരു  ലക്ഷണങ്ങളും കാണുന്നില്ല. സണ്‍‌ഡേ മുതൽ ഫ്രൈഡേ വരെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ , ഓർഡർ , മീറ്റിംഗ് അതല്ലാതെ വേറൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടാറില്ല .
ഭക്ഷണം  കഴിച്ചാൽ ആയി. കൂട്ടുകാരുടെ എണ്ണം മാസം തോറും കൂടി വരുന്നത് കൊണ്ട് വീക്ക്‌ എന്ടുകൾ കണ്ണ് ചിമ്മി തുറകുന്ന വേഗത്തിൽ പറന്നു പോവുന്നു. കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് വീക്ക്‌ എൻഡിൽ മുടങ്ങാതെ ഉള്ള വോളി ബോൾ കളി, കൊല്ലം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു തല്ലു കൂടനല്ലാതെ വോളി ബോൾ നേരെ ചൊവ്വേ ആരും പഠിക്കുന്ന മട്ടില്ല . സമയം എത്ര പെട്ടന്ന് കടന്നു പോകുമോ? ചിലപ്പോൾ ആലോചികുംപോൾ അതിശയിച്ചു പോവാറുണ്ട് മാസങ്ങളും കൊല്ലങ്ങളും എത്ര പെട്ടന്ന് കടന്നു പോയി.

മാസങ്ങള്ക് മുൻപാണ്‌ ഒരു തവണ അമ്മയെ വിളിച്ചു സംസരികുന്നതിനു ഇടയിൽ അമ്മ പറഞ്ഞത്‌ , നമ്മുടെ മുകളിലെ ഫ്ലാറ്റിൽ പുതിയ ആള്കാര് വന്നിട്ടുണ്ട്, കൂടെ രണ്ടു കുട്ടികളും. ആരാണെന്നു ചോതിച്ചപോൾ പറഞ്ഞു "ഒരു തത്തമ്മയും , ഉണ്ണി കണ്ണനും . പേര് കേട്ടപോൾ തന്നെ ഒരു കൌതുകം മനസ്സില് തോന്നി. സ്കൂൾ വിട്ടാൽ ഇവിടെ  ആണ് വരുക , അവര്ക് അമ്മമ്മയും , അച്ഛച്ചനും മതി , കുറെ കഴിഞ്ഞാണ് തിരിച്ചു പോവുക. ഉണ്ണി കണ്ണൻ നമ്മുടെ കണ്ണൻ പണ്ട് എങ്ങനെ ആയിരുന്നോ അതുപോലെ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു , നല്ല കുട്ടി കുറുമ്പും വാശിയും ഒന്നും തീരെ ഇല്ല. പാട്ടു പടി തരും , അച്ഛനുമായി കളിക്കും അമ്മ കുറെ നേരം അവരെ പറ്റി  തന്നെ സംസാരിച്ചു , ഞാൻ എല്ലാം മൂളി കേട്ടു. പിന്നെ എപ്പോൾ  വിളിച്ചാലും എന്തെങ്ങിലും അവരെ പട്ടി അമ്മക് പറയാൻ ഉണ്ടാവും , അതൊരു പതിവായി.

വിഷു അടുത്ത് വരുന്നു പത്താം തിയതി ബഹറിനിൽ പോണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഇരികുമ്പോൾ ആണ് പ്രതീക്ഷികാതെ വിസ delay ആവുന്നത്. date ഏപ്രിൽ പതിനാൽ ആയി. വിഷു ഖത്തറിൽ തന്നെ ആഘോഷികേണ്ടി വരുമോ എന്ന് കരുതി ഇരികുമ്പോൾ ആണ് ചേട്ടന്റെ വിളി വരുന്നത്. വിസ ശരി ആയി എന്നു അറിഞ്ഞപോൾ തന്നെ ടിക്കറ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ചെയ്തു , ഇനി 2 വീക്സ് വീടുകാരുടെ കൂടെ , മനസ്സിൽ ഒരാശ്വാസം തോന്നി. വീട്ടിൽ എത്തിയതിന്റെ next ദിവസം വൈകുന്നേരം അതാ വരുന്നു അമ്മയുടെ ഉണ്ണി കണ്ണൻ . ശരിക്കും ഒരു ചന്തം ഉള്ള  സുന്ദര കുട്ടൻ. അമ്മ പറഞ്ഞു കേട്ടപോലെ ബഹളം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ അവന്റെ അമ്മയുടെ ഒക്കത്ത് മിണ്ടാതെ ഇരികുന്നത്  കണ്ടപ്പോൾ എന്ത് പറ്റി എന്നു  ചോതികണം എന്ന് മനസ്സില് വിചാരിച്ചു , അപോഴെകും അമ്മ പറഞ്ഞു "കുട്ടിക്ക് വയ്യാതെ ഇരിക്യാണ്" , വീടിലും എല്ലാവര്ക്കും വയ്യ അല്ലേട ഉണ്ണി കണ്ണാ?.  ഉണ്ണി കണ്ണനെ അവിടെ ആകി അവന്റെ അമ്മ മുകളിലേക്ക് പോയി. 

അമ്മ എന്നെ പരിചയപെടുത്തി കൊടുത്തു - അമ്മമ്മ പറയാറില്ലേ ഖത്തറിലെ ജിഞ്ചു ചേട്ടനെ പട്ടി ? ആ ചേട്ടൻ ആണ് ഇതു . അവൻ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. പതിയെ പതിയെ ഞങ്ങൾ കൂട്ടായി , അനിയൻ  ചെരുപത്തിൽ ഉള്ളത് പോലെ ,  ഉണ്ണി കണ്ണന് അപോഴാണ് ഒരു സംശയം - ജിഞ്ചു  ചേട്ടൻ എന്താ ഹസി ചേട്ടന്റെ പോലെ ഇരിക്കണേ? ഞാനും ചേട്ടനും തമ്മിലുള്ള സാദൃശ്യം കൊണ്ടാണ് അവൻ ചോതിച്ചത് എന്ന് തോന്നുന്നു , എന്തായാലും രസികൻ  ചോദ്യം. പിന്നീടാണ്‌ എനിക്ക് മനസ്സിലായത് ഉണ്ണി കണ്ണന് എന്ത് കണ്ടാലും കേട്ടാലും ഒരു പാട് സംശയങ്ങൾ ആണെന്ന്. ഞങ്ങൾ കൂട്ടായി , പിന്നീടങ്ങോട്ടു ഉണ്ണി കണ്ണൻ വരുന്നതും നോക്കി ഞാൻ ഇരിക്കുമായിരുന്നു. കാരണങ്ങൾ രണ്ടാണ് - വീട്ടിൽ ഇരുന്നു മടുപ്പ് തോന്നി തുടങ്ങി , പിന്നെ അവന്റെ കളിയും ചിരിയും വര്തമാനവും എല്ലാം എന്നെ അത്രത്തോളം രസിപിച്ചിരുന്നു.
വന്നാൽ അവനു കൂടെ ഭക്ഷണം കഴികണം , കളിക്കണം, ഗെയിം വച്ച് കൊടുകണം,കാർട്ടൂണ്‍ കാണണം , കളി കഴിഞ്ഞു എന്റെ കൂടെ ഉറങ്ങുകയും വേണം. അതിനിടയിൽ IPL കണ്ടിരുന്നാൽ , അടുത്ത് വന്നു ഒരു കള്ള ചിരിയും ചിരിച്ചു ഒരു പാട്ട് പാടി തരും " കാറ്റേ കാറ്റേ നീ  പൂക്കമരതില് പാട്ടും മൂളി വന്നു.... " കണ്ടപ്പോൾ ചിരി വന്നു .  അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ ദിവസങ്ങള് കഴിഞ്ഞു പോയി.

പതിവില്ലാതെ ഇത്തവണ പിറന്നാല് ഗംഭീരമായി തന്നെ ആഘോഷിചപോൾ അവിടെയും ഉണ്ണി കണ്ണൻ കൂടെ  , രണ്ടു പെരുടെം പിറന്നാല് ഒരേ ദിവസം . ഞങ്ങൾ പിറന്നാള ഗംഭീരമായി ആഘോഷിച്ചു.
ഇന്നു ഞാൻ ഖത്തറിൽ ഇരികുമ്പോൾ കുറെ ചോദ്യങ്ങള ചോതിച്ച എനിക്ക് പാട്ട് പാടി തന്ന  ആ  കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ എപോഴോകെയോ ഞാൻ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു , എഴുതുകയാണെങ്കിൽ ഒരുപാടു ഉണ്ടാവും അവനെ പറ്റി , കണ്ണ് തട്ടിയാലോ അല്ലേ ?  നന്മകൾ മാത്രം ദൈവം അവനു വരുത്തട്ടെ ....കാണുമായിരിക്കും ഞങ്ങൾ   വൈകാതെ തന്നെ ....

മരണം അത് ഭയാനകം....

ബാല്യകാലം മുതല്‍ക് തന്നെ എന്താണെന്നറിയില്ല ഞാന്‍ ഭയന്നിരുന്നു മരണം എന്ന വാക്ക് . മനസ്സിന് ധൈര്യം കൊടുക്കാന്‍ ആവണം ഇടക്ക് ഞാന്‍ എന്നെ തന്നെ വിസ്വസിപികാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു"ജനിച്ചാല്‍ ഒരിക്കല്‍ മരിക്കണം" പിന്നെ എന്തിനു ഭയകുന്നു? എന്നൊകെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്. ഇതൊന്നും ചെവി കൊള്ളാന്‍ എന്റെ മനസ്സ് തയ്യാറാവാത്തത് കൊണ്ടാവണം ഞാന്‍ ഒരിക്കലും മരണം നടന്ന വീട്ടില്‍ പോവാന്‍ ഇഷ്ടപെടാതിരുന്നതും , പോയെങ്കിലും തന്നെ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ മരിച്ചവരെ കാണാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടന്നിരുന്നതും.

ഞാന്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗ് നു പടിച്ചുകൊണ്ടിരികുന്ന സമയം. ചേട്ടന്‍ ഇന്നു നാട് കടക്കുകയാണ് ഒരുപാടു സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിറകില്‍. എന്തൊകെയോ ആയി തീരണം എന്നൊരു അമിതമായ ആഗ്രഹം ഞാന്‍ അവന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ നിന്ന് വായിച്ചെടുത്തു. പലരും കരുതുന്നത് പോലെ അക്കരെ പിടിച്ചാല്‍ എല്ലാം അടിപൊളി ആവും, അങ്ങനൊരു ശുഭ പ്രതീക്ഷ ആവണം അവനെ അന്ന് അതോകെ പറയാന്‍ പ്രേരിപിച്ചത്‌. എല്ലാവരും വന്നിട്ടുണ്ട് , ഞാനും തിരക്കിലായിരുന്നു ..ഒരുപാടു ചുമതലകള്‍ എത്റെടുക്കെണ്ടിയിരുന്നു ചേട്ടന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും. വീട് നോക്കണം, ബില്ലുകള്‍ സമയത്ത് അടക്കണം , കടയില്‍ പോവണം, പറമ്പ് നോക്കണം, അതിനിടയില്‍ ആകെ ഒരു സന്തോഷം ചേട്ടന്റെ ബൈക്ക് ഇനി എനിക്കാണല്ലോ എന്നാലോചിച്ചപോള്‍ ആയിരുന്നു.

വീട് മുഴുവന്‍ ബഹളം, എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു ഞാന്‍ തളര്‍ന്നിരുന്നു അന്നു. അപോളാണ് കാരണവന്മാരുടെ ചോദ്യം " എടാ അവനു പോവാനുള്ള വണ്ടി എല്ലാം നീ എര്പാട് ചെയ്തിട്ടില്ലേ? ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ എന്നോട് പിന്നെയും " രാത്രി ആയതു കൊണ്ട് ഡ്രൈവര്‍ ചെക്കന്‍ ഉറങ്ങി പോവാന്‍ വഴിയുണ്ട് , നീ ഒന്ന് വിളിച്ചു ഓരമിപിച്ചോ. ശരി ഇന്നു പറഞ്ഞു ഞാന്‍ തടി ഊരി. പിന്നെയും പിന്നാലെ വരുന്നു ചോദ്യങ്ങള്‍ എടാ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവര്‍ എവിടെ സാധങ്ങള്‍ പായ്ക്ക് ചെയ്യാന്‍? ആ മാസ്കിംഗ് ടേപ്പ് എവിടെ? പെട്ടിയുടെ  തൂക്കം നോക്കിയോ ...അവന്‍റെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം തേച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ ഒരു   ബഹള മയം .. വണ്ടി എല്ലാം നേരത്തിനു തന്നെ വന്നു. വീട്ടുകാരുടെ കരച്ചില്‍ കണ്ടിട്ടാവണം അവന്‍റെ കണ്ണും ഒന്ന് നനഞ്ഞു അന്നു യാത്ര പറയുമ്പോള്‍.

അവനെ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ യാത്രആകിയ ശേഷം വീട്ടില്‍ വന്നു സുഗമായൊരു ഉറക്കം. കാലത്ത് എഴുന്നെട്ടപോള്‍ മുറ്റത്തു ക്രിക്കറ്റ്‌ കളി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എല്ല്ലാരും കൂടി, ഞാനും അവരുടെ കൂടെ കൂടി. പെട്ടെന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ ഒരു നിലവിളി കേട്ടത് ...എവിടന്നാണ് ഇന്നു നോക്കുംപോഴെകും അതിനു പിറകെ അതാ റോഡിലൂടെ ഓടി വരുന്നു നമ്മുടെ വനജേച്ചി. അയല്‍വാസി ആണ് അമ്മയുടെ വിശ്വസ്ത, വീടിലെ ഒരു അങ്ഗത്തെ പോലെ കുഞ്ഞു നാള്‍ മുതല്‍ കണ്ടു പരിചയം ഉള്ള മുഖം. പക്ഷെ അന്നു ആ മുഖം വല്ലാതെ ഭയന്നിരുന്നതായി കണ്ട മാത്രയില്‍ മനസ്സിലായി. മോനെ അവിടെ എന്തോ....എന്നു മാത്രം പറയുന്നു ..ആകെ ഭയന്നിരികുന്നു അവര്‍. വേറൊന്നും പറയുന്നില്ല...ഉറക്കെ കരയുന്നു ...പിന്നെയും പറഞ്ഞു മോനെ അവിടെ എന്തോ....വനജെചിയുടെ മാമന്റെ വീടിനെ ചൂണ്ടി കൊണ്ടാണ് പറയുന്നത് ...പിന്നെയും വാക്കുകള്‍ മുഴുവന്‍ ആയില്ല ..ഉറക്കെ കരയുന്നും ഉണ്ടു.

എന്താണെന്നു മനസ്സിലായില്ല അവിടെ നിന്ന ആര്‍കും  ..പിന്നെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയത് അവിടുത്തെ ചേട്ടന്‍ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ അല്ലെ? അവിടെ ആരും ഇല്ല എല്ലാവരും ഹോസ്പിറ്റലില്‍ അല്ലെ? കള്ളന്‍ കയറിയതവും എന്നു  തന്നെ ഉറപിച്ചു. കയ്യില്‍ ഇരുന്ന ക്രിക്കറ്റ്‌ ബാറ്റും കൊണ്ട് കൂടുകരെയും കൊണ്ട് അടുത്ത വീടിലോട്ടു ഓടി. മുന്‍വാതില്‍ പരക്കെ തുറന്നു കിടക്കുന്നു ..വനജെചിയും എത്തിയിട്ടുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ..കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്തിയിടില്ല . അകത്തു എന്തോ ഇന്നു പറഞ്ഞു ...ചുറ്റും കൂടിയവര്‍ എല്ലാം തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ നോക്കുന്നു ..ആര്‍കും അകത്തു കയറാന്‍ ധൈര്യം ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലായി .ഞാനും ഭയന്നാണ് നില്കുന്നത് , ഒരുപാടു ചിന്തകള്‍ മനസ്സില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നു ...കള്ളന്റെ കയ്യില്‍ ആയുധം ഉണ്ടെങ്കിലോ? അയാള്‍ അപയപെടുത്താന്‍ ശ്രേമികുമോ? ഭയന്നിട്ടാവണം മനസ്സില്‍ ആകെ ഒരു ശൂന്യത നിഴലിച്ചു ..

വനജേച്ചിയുടെ കരച്ചില്‍ കാണുമ്പൊള്‍ വെറുതെ കാഴ്ചകരനായി നില്‍കാന്‍ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. എന്തും വരട്ടെ ഇന്നു മനസ്സില്‍ കരുതി ഞാന്‍ അരുകുട്ടനോട് പറഞ്ഞു " എടാ നമുകൊന്നു കയറി നോക്കാം ". വേണോ എന്നു  അവന്‍ ചോതിചെന്ഗിലും...രണ്ടും കല്പിച്ചു ഞങ്ങള്‍ അകത്തു കയറാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

ഹാളില്‍ കയറി അരുകുട്ടന്‍ അവിടെ നിന്നു...അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ല ...മനസ്സില്‍ ആകെ ഭയം ...അപ്പോള്‍ വനജേച്ചി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ..മോനെ വലത്തെ ഭാകതുള്ള ആ ചെറിയ മുറിയില്‍  ...രണ്ടും കല്പിച്ചു ...വിറച്ചു കൊണ്ട് ..കയ്യിലെ ക്രിക്കറ്റ്‌ ബാറ്റില്‍ ധൈര്യം മുഴുവന്‍ സംഭരിച്ചു ഞാന്‍ ആ മുറിയിലോട്ടു കടന്നു. വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞതും ഞെട്ടി കൊണ്ട് ഞാന്‍ പുറത്തോട്ട്‌ ചാടി . "അവിടെ വാതിലിന്റെ അരികില്‍ ആരോ ഉണ്ടു" ഞാന്‍ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു. ആരാണെന്ന ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് ഉത്തരം കൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല ...ഉയരം ഉള്ള ഒരാള്‍ അവിടെ വാതിലിന്റെ അവിടെ ഒളിച്ചു നില്കുന്നു ഇന്നു പറയാനേ എനിക്ക് സാധിച്ചുള്ളൂ.

കള്ളന്‍ എന്ന ഭയം മാറ്റി നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ അവിടെ കണ്ടത് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രേമിച്ചപോള്‍ ആണ് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത് ...ഞാന്‍ കണ്ട ആളുടെ കാല്‍ എന്റെ അരയുടെ ഉയരത്തില്‍ അല്ലെ പൊങ്ങി നിന്നിരുന്നത്? എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നതിനു മുന്‍പേ അവിടെ ഓടി കൊടിയവര്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടിയിരുന്നു. അതിലൊരാള്‍ പറഞ്ഞു bosu പണി പറ്റിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ. ഞാന്‍ കണ്ട രംഗം എനികപോള്‍ വ്യക്തമായി ..കയറില്‍ തൂങ്ങി നില്‍കുന്ന bosu ചേട്ടനെ കണ്ടാണ്‌ ഞാന്‍ പുരതോര്രു ചാടിയത്. ഇല്ലാത്ത ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ഞാനും അരുകുട്ടനും മുറിയിലോട്ടു കയറി ...രംഗം ഭയനാഗം ..അതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ അരുകുട്ടനോട് ചോതിച്ചു "നമ്മുക്ക് pulse  ഉണ്ടോ ഇന്നു നോക്കിയാലോ"? മനസ്സില്‍ ചെയ്യണം എന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും മനസ്സിലെ പേടി ഞങ്ങളെ അതിനു അനുവദിച്ചില്ല ...

അപോഴെകും ആള്കരെല്ലാം ഓടി കൂടി ..പോലീസെ കേസ് ആയാല്‍ പ്രശ്നം ആണെന്ന് പറഞ്ഞു വന്നവര്‍ വേഗം തന്നെ ..ഞങ്ങളെ പേടിപിച്ചു തുങ്ങി നിന്നിരുന്ന അയാളെ താഴെ ഇറക്കി ...തൊട്ടു നോക്കിയാ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു "ചൂട് പോയിട്ടില്ല ഇപോ കഴിഞ്ഞതെ ഉള്ളു" . ഞങ്ങള്‍ പിന്നെ അവിടെ നിനില്ല ,നേരെ വീട്ടിലോട്ടു വന്നു.

അപുറത്തു നിന്നു ഒച്ചയും കരച്ചിലും കേട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു. അതിനിടയില്‍ ആരോകെയോ പറഞ്ഞു നിങ്ങളുടെ  ധൈര്യം സമ്മതികണം ... ആരോ പറഞ്ഞു ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ആയിരുന്ന വീടുകര്‍ വരുന്നുണ്ട് ...അയാളുടെ അമ്മയുടെ  പ്രതികരണം  എന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുപാടു നൊമ്പരപെടുത്തി ...മരണത്തോട് മല്ലടികുന്ന ഭര്‍ത്താവിനെ  ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ആകി ആണ് അവര്‍ വരുന്നത് .6 മാസം മുന്‍പ് ഒരു മകനെ വേര്പെട്ടപോള്‍ കണ്ട അതെ ആള്‍ കുട്ടത്തെ കണ്ട ആ  അമ്മ വണ്ടി ഇറങ്ങിയതും ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. എന്തായിരികും അവരുടെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയത് ഇന്നു പറയാന്‍ പ്രയാസം ...സ്വന്തം വീട്ടില്‍ നിന്നു ഉയര്‍ന്നു കേള്‍കുന്ന കരച്ചില്‍ അവരെ ഒരുപാടു ഭയപെടുതിയിരികണം.

രണ്ടു പേര് കൂടി അവരുടെ കയ്യില്‍ പിടികുന്നത് കണ്ടു ..അവര്‍ ആരോടെകെയോ ചോതികുന്നു "എന്താ ? എന്താ അവിടെ? ആരും മറുപടി പറയുന്നത് കണ്ടില്ല ...അവര്‍ ശബ്ദം ഉയര്‍ത്തി ചോതിക്കാന്‍ തുടങ്ങി...എന്താ അവിടെ ? ശബ്ദം ഇടറി തുടങ്ങിയിരുന്നു ..ഗേറ്റ് എത്തിയതും അവര്ക് കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാവണം ...അവര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെക് പോവാന്‍ മടിച്ചു പിന്നിലോട്ടു നടക്കാന്‍ ശ്രേമികുന്നതാണ് കണ്ടത്...കണ്ട കാഴ്ചയെ വിശ്വസിക്കാന്‍ ആവാതെ അവര്‍ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു ...മനസ്സിന്റെ നിയദ്രണം വിട്ടു അവര്‍ അവിടെ തളര്‍ന്നു വീണു. ഈ ഒരു രംഗം ഭാവപകര്‍ച്ച ഇല്ലാതെ സംഭാവികുന്നത് അവിടെ എത്തിയവരില്‍ പലരുടെ പെരുമാറ്റത്തിലും എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു ...ഒരു അത്മഹത്യ മറ്റുള്ളവര്‍ എങ്ങനെ ഉള്‍കൊള്ളുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ അന്ന് മനസ്സിലാകി.

അന്ന് രാത്രി ഞാന്‍ ഉറങ്ങി കാണില്ല ..മനസ്സില്‍ അറിയാവുന്ന സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചാണ് കിടന്നത്. അപോഴും ഒരു ചോദ്യം ഭാക്കി നിന്നു. അയാള്‍ എന്തിനു അത് ചെയ്തു? അയാള്‍ കാണുന്നുണ്ടാവുമോ ഇതെല്ലാം എവിടെ എങ്കിലും ഇരുന്നു? ഒരു നിമിഷം എനികയളോട് ദേഷ്യം തോന്നി ..അയാള്‍ എന്തിനു വേണ്ടി ആയാലും ചെയ്തത് എത്ര വലിയ തെറ്റായിരുന്നു. ഞാന്‍ മനസിലാക്കി മരണം എന്നത് ഞാന്‍ പെടിച്ചതിനെകളും എത്ര ഭയാനകം ആണെന്ന്. ഒരുപാടു നാള്‍ വനജേച്ചിയുടെ കരച്ചിലും, അയാള്‍ തൂങ്ങി നില്‍കുന്ന രംഗവും , ആ അമ്മയുടെ നിസ്സഹായ ഭാവവും എല്ലാം എന്റെ മനസ്സില്‍ തങ്ങി നിന്നു..

ശ്രീജിത്ത്‌

New Release .. "വാചകമടി വക്കീല്‍""

+2 നു പഠിക്കുന്ന സമയം ..ചെറിയ കുട്ടിയല്ല ഞാന്‍ വലിയ ആളായി ..സ്വന്തമായി തീരുമാനങ്ങള്‍ എല്ലാം എടുക്കാന്‍ പ്രാപ്തനായി എന്നൊക്കെ അഹങ്കരിച്ചു നടന്നിരുന്ന കാലം...വേനലവടിക്ക് പതിവുപോലെ അമ്മയുടെ വീട്ടിലാണ്‌ ..കല്ലിങ്ങല്പടം എന്ന സുന്ദരമായ പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമം ..അതിലുമുപരി കളങ്ങമില്ലാത്ത മനുഷ്യരും.
 സമപ്രയകാരായ ഒരുപാടു കസിന്‍സ് ...അവിടെ എത്തിയാല്‍ അവരായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. vachakamadi

പതിവുപോലെ എല്ലാവരും വിരുന്നു വന്നിട്ടുണ്ട് ..അരുകുട്ടന്‍ ..കൂട്ടത്തില്‍ ഉയരമില്ലാത്ത സുന്ദരന്‍ ..ക്രിക്കറ്റില്‍ sixer  അടി വീരന്‍...തെങ്ങുതോപ്പില്‍ പോയാല്‍ തെങ്ങില്‍ കയറി കരിക്കിടനമെങ്കില്‍ അരുകുട്ടന്‍ വേണം ...എവിടെ തെറ്റ് കണ്ടാലും ഇടപെടുന്ന പ്രകൃതം. അരുകുട്ടന്‍  IELETS പഠിക്കാന്‍ പോകാന്‍ വൈകുന്നേരം നേരത്തെ ഓഫീസില്‍ നിന്നു പോവണം .  ഓഫീസി ടൈം കഴിയാതെ പോവാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ managerku മറുപടി രാജികത്ത് ..കഴിഞ്ഞില്ല വേറൊരു ഓഫീസില്‍ data എന്‍ട്രി ചെയ്യാന്‍ പറഞ്ഞ managerku ഉള്ള മറുപടി ...ഞാന്‍ ഒരു MBA കാരന്‍ ആണ് ഇതൊന്നും ഞാന്‍ ചെയ്യില്ല ..പിന്നെ അവിടയും മതിയാക്കി ...അങ്ങനെ അങ്ങനെ പോവുന്നു അരുകുട്ടന്റെ കഥകള്‍ ...

 കരയിലും വെള്ളത്തിലും  അഭ്യാസം കാണിക്കുന്ന ജീവി ഏതാണെന്ന് ചോതിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ പറയുന്ന ഉത്തരം "അനു" എന്നായിരിക്കും .....ഒരു സര്‍വകലാ വല്ലബന്‍ ആണ് കക്ഷി. പോരാത്തതിനു മിമിക്രിയും അറിയാം ...കല്ലിങ്ങല്പടത് വിരുന്നു പോയാല്‍ രാത്രികളില്‍ അനുവിന്റെ കഥകള്‍ ഉണ്ടാവും ...മിക്കവാറും കഥകളിലെ വിഷയങ്ങള്‍ വെള്ളം കോരന്‍ കിണറ്റിന്‍ കരയില്‍ വരുന്ന ജിന്നും, യക്ഷിയും, പ്രേതങ്ങളും പിന്നെ പണിക്കാരി ജാനു ചേച്ചിയും. എന്തോകെ ആയാലും അവനൊരു നല്ല പട്ടി സ്നേഹി ആണ്. വീട്ടില്‍ പട്ടികള്‍ രണ്ടെണ്ണം , പോമെരല്യന്‍ റോസിയും അലിസേഷന്‍ സാറയും. aunti  പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്  സ്കൂളില്‍ പോയി വരുമ്പോള്‍ മനുഷ്യന്മാര് മരിക്കാന്‍ കിടക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ അവന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല , വല്ല പറ്റിയും പൂച്ചയും ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെയും എടുത്തോണ്ട് വരും എന്നു ...അത്രകുണ്ട് മൃക സ്നേഹം. ഏതെങ്കിലും വീട്ടില്‍ പോയാലും  സ്ഥിതി മറിച്ചല്ല, ആളുകള്‍ ഇണങ്ങി ഇല്ലെങ്കിലും അവിടത്തെ പട്ടിയെ കുപ്പിയിലക്കിയിട്ടുണ്ടാവും പുള്ളി.

ഇനിയുള്ളത് "പെവിരാജന്‍" കൂട്ടത്തിലെ സുന്ദരന്‍, ആരും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോവുന്ന പ്രകൃതം.  ചെറുപ്പം മുതല്‍ കുള്ളന്‍ ആയിരുന്നു , ബാഗ്യമെന്നോണം അവസാനം അവനും അരുകുട്ടനെ ഉയരത്തില്‍ പിന്നിലാക്കി. ചെറുപ്പത്തില്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ള എല്ലാ കല്ലതരങ്ങളിലും എന്റെ തുല്യ പങ്കാളി. നെയ്യപ്പന്‍ എന്നു വിളിക്കുന്ന നിതിനും മോശമല്ലായിരുന്നു..ഒരുപാടു ചിരിപിച്ചിട്ടുണ്ട് അവന്‍ ഞങ്ങളെ എല്ലാം ..കഥകള്‍ ഒരുപാടുണ്ടാവും അവനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാല്‍ ....പ്രായത്തില്‍ ചെറുതാണെങ്കിലും എങ്ങനെയോ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ മെമ്പര്‍ ഷിപ്‌ കിട്ടിയ പ്രതീഷും ചേര്‍ന്നാല്‍ അന്നത്തെ gang പൂര്‍ത്തി ആയി ...ഇനിയും ഉണ്ട് ചെറുതും വലുതുമായി ഒരുപാടു പേര് , എന്തായാലും അവരെ എല്ലാം ഇപ്പോള്‍  എണ്ണത്തില്‍ കൂട്ടുന്നില്ല ..

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ആരോ വന്നു പറഞ്ഞു നാട്ടില്‍ അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്ത് സിനിമ ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നു ...ജയസുര്യയും , നവ്യ നായരും , സലിം കുമാറും എല്ലാം ഉണ്ടെന്നു കേട്ടു. കേട്ടപാതി തന്നെ എല്ലാരും തീരുമാനിച്ചു  ഒന്ന് പോയി കാണാന്‍ . ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഷൂട്ടിംഗ് കാണാന്‍ പോവുന്ന ത്രില്ലില്‍ ആയിരുന്നു എല്ലാരും. സുന്ദരമാരില്‍ സുന്ദരനമാരായി ഞങ്ങള്‍ എല്ലാം റെഡി ആയി യാത്ര തിരിച്ചു. അമബലതിന്റെ അടുത്തു
വലിയ ആള്‍കൂട്ടം കണ്ടപ്പോള്‍ ആണ് ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നു വിശ്വാസം ആയതു. എങ്ങനോകെയോ തിരക്കിന്റെ ഇടയിലൂടെ മുന്നിലെത്തി ..സംഭവം  സരിയാണ്‌ ..അതാ നില്കുന്നു ജയസുര്യ ..ഒപം നവ്യ നായരും ..സലിം കുമാര്‍ അവിടെയും എവിടെയും അങ്ങിനെ നടക്കുന്നു. അടുത്തു  നിന്നവനോട്‌ ചോതിച്ചു ഏതാ പടം? ഇമ്മിണി നല്ലൊരാള്‍ എന്നു  മറുപടി. എന്തായാലും നവ്യ നായര്‍ അത്ര കരിമി അല്ല ..വെളുപ്പിച്ചു എടുത്തിട്ടുണ്ട് ..ജയസുരായ് ഉയരമുണ്ടല്ലോട അങ്ങിനെ ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം commendukal പറഞ്ഞു. ജയസുര്യ നവ്യ നായര്‍ നെ കല്യാണം കഴിക്കുന്ന സ്സിനാണ് എടുക്കുന്നത്. എടുത്തത്‌ തന്നെ എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ..

പതിയെ അവിടെ നിന്നു വലിയാം എന്നായി, വരുമ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉശാരെല്ലാം പോയിരിക്കുന്നു  എല്ലാരുടെയും. അതിനിടയില്‍ ഒരാള്‍ ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി. 6 പോക്കറ്റ്‌ pant , സണ്‍ ഗ്ലാസ്‌ ,വട്ട തൊപ്പി, 3 മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ മാറി മാറി സംസാരിക്കുന്നു, കൂടെ കുറെ അസ്സിസ്ടന്റ്സ് ...ആകെ കൂടെ നോക്കിയപോള്‍ ഒന്ന് പരിചയ പെടാം എന്നു വിചാരിച്ചു . "ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും എവിടെ ഉള്ളവരാ" ഞങ്ങള്‍ പരിചയപെടുത്തി ..അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ സൂപ്പര്‍ സ്റ്റാര്‍ പേര്‍സണല്‍ കാര്‍ഡ്‌ എടുത്തു തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു "എന്റെ പേര് സുനില്‍  ..ന്യൂ അര്‍തിസ്റ്റ് recruit ചെയ്യുന്നത് ഞാന്‍ ആണ്". എല്ലാരും പരസ്പരം അല്ബുടതോടെ നോക്കി...പിന്നെ താമസിച്ചില്ല ചോതിച്ചു "അഭിനയിക്കാന്‍ പറ്റുമോ?" " ഉം  നോക്കട്ടെ , ആലോചികം ..അടുത്ത ആഴ്ച വിളിച്ചിട്ട് വരൂഎനിക്ക് ഒരു institute ഉണ്ട് ഒറ്റപ്പാലത്ത്"  ..    പിന്നെ തുടങ്ങി കഥകള്‍.. "ജയസുര്യ എങ്ങനെ നടന്നിരുന്നതാ? ചെറിയ റോള്‍ ചെയ്തു ചെയ്തു എപ്പോള്‍ നായകന്‍ ആയില്ലേ?" ആലോചിച്ചപോള്‍ ശരി ആണെന്ന് തോന്നി. അതിനിടയില്‍ ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു "അനു മിമിക്രിയെല്ലാം ചെയ്യും ". "ഏതാ variety ?" അനു മടിച്ചു നിന്നില്ല .."ഇന്ദ്രജിത്ത്" പിന്നാലെ വന്നു മീശ മാധവനിലെ ഡയലോഗ് ...നനയിട്ടുന്ടെന്നു സുനിലിന്റെ commend . മനസ്സിലോരുപിടി സ്വപനങ്ങളുമായി ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു വന്നു ..യാത്രകിടയില്‍ മുഴുവന്‍ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത് സുനിലിനെ പറ്റി ആയിരുന്നു. എന്തായാലും അടുത്ത ആഴ്ച ഒറ്റപാലത്ത് പോവാം എന്നു തീരുമാച്ചു.

പറഞ്ഞു ഉറപിച്ച ദിവസം ആയി ..സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ എന്നു എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാനും, അനുവും, പെവിരാജനും പ്രതീഷും ഒട്ടപാലതെക് യാത്ര തിരിച്ചത് . അരുകുട്ടനും, നിതിനും എന്തോ കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രണ്ടര മനിക്കൂരിനി ശേഷം ഞങ്ങള്‍ സുനില്‍ പറഞ്ഞ junctionel ബസ്‌ ഇറങ്ങി. അവിടെ ഇറങ്ങി ആദ്യം കണ്ട ഒരു സെക്യൂരിറ്റി കാരനോട് സുനിലിനെ പറ്റി തിരക്കി. അതിശയം എന്നു പറയട്ടെ സെക്യൂരിറ്റി കാരന്‍ പറഞ്ഞു "കഴിഞ്ഞ മോഹന്‍ ലാലിന്‍റെ സിനിമയില്‍ ഞാന്‍  ഒരു റോള്‍ ചെയ്തു" , സുനില്‍ arrange ചെയ്തു കൊടുത്തതാണെന്ന് കേട്ടപോള്‍ മനസ്സിലുരപിച്ചു ഇന്നു അഭിനയിചിട്ടെ തിരിച്ചു വരുന്നുള്ളൂ എന്ന്. ഒരു 1 km മുന്‍പോട്ടു നടന്നാല്‍ സുനിലിന്റെ institue കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞു തന്നു securty കാരന്‍ അയാളുടെ പണിയില്‍ മുഴുകി. നടന്നു മതിയയപോള്‍ പെവിരാജന്റെ commend വന്നു " നടന്നാലും സാരമില്ല . സിനിമയില്‍ ഒന്ന് മുഗം കാണിക്കാന്‍ പറ്റിയാല്‍ മതി ആയിരുന്നു ".

പ്രതീക്ഷയോടെ ഞങ്ങള്‍ അടുത്ത  junctionel എത്തി . ചോദിച്ചപോള്‍ ഒരു പഴയ ഇടിഞ്ഞു വീഴാറായ രണ്ടു നില കെട്ടിടം ചൂണ്ടി കാണിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു " അതാ രണ്ടാമത്തെ നിലയിലെ റൂമില്‍ കാണും " . അത് കണ്ടതും അമേരിക്കയില്‍ വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് സെന്ട്രേല്‍ ഫ്ലൈറ്റ് ഇടിച്ചു ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് നിലം പൊതിയത് പോലെ ഞങ്ങളുടെ സിനിമ മോഹം തകര്‍ന്നു വീണു. എന്തായാലും എത്ര ദൂരം വന്നതല്ലേ കാണ്ടിട്ടു പോവാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ ഞങ്ങള്‍ അവിടേക്ക് കയറി ..അതാ ഇരിക്കുന്ന സൂപ്പര്‍ സ്റ്റാര്‍ സുനില്‍ ..കൂടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ശിങ്കിടികളും. അന്ന് ഷൂട്ടിംഗ് സ്ഥലത്ത് വച്ചു കണ്ട അതേ വേഷം ..മനസ്സില്‍ ഒരു ചെറു ചിരി ..എല്ലാവരോടും ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു .പിറന്നാള് ആണ് ..ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞു ....പിന്നെ കഥകള്‍ തുടങ്ങി " എനിക്ക് എറണ്നംകുളത് വേറൊരു ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഉണ്ട് ..അവിടെ directors ആണ് ക്ലാസ്സ്‌ എടുകുന്നത്, മോഹന്‍ ലാലും , മംമുട്ടിയെല്ലാം ഇടക്ക് വന്നു ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കാറുണ്ട്. എതോകെ കേട്ടു വയറു നിറഞ്ഞത്‌ കൊണ്ടാവണം ഭക്ഷണം എല്ലാവരും കുറച്ചേ കഴിച്ചുള്ളൂ..പോവുമ്പോള്‍ അവിടെ  ഉള്ള ഫോം ഫില്‍ ചെയ്തു പോവാന്‍ പറഞ്ഞു ..അവസരം വന്നാല്‍ വിളിക്കാം എന്ന offerum . അങ്ങനെ അതും ചെയ്തു ..അപോഴാണ് പുതിയ ഓഫര്‍ ..500 rs തന്നു രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്താല്‍ റോള്‍ ഉറപ്പാണെന്ന് ..പിന്നെ വന്ന്നു ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നു തടി തപ്പി.

കുറച്ചു നിരാശയോടെ ആണ് തിരിച്ചു നടന്നത്, വീട്ടില്‍ എന്ത് പറയും? സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് വന്നത്. എവിടെ  നടന്നത് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ തലപൊക്കി നടക്കാന്‍ കഴിയില്ല. എല്ലാരും ആലോചിച്ചു ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു എവിടെ നടന്ന സത്യം പറയണ്ട എന്ന്. അവസാനം നല്ലൊരു നുണ കണ്ടുപിടിച്ചു. സിനിമയില്‍ ചെറിയ ഒരു റോള്‍ അഭിനയിച്ചു എല്ലാവരും . റോള്‍ എന്തയിരുന്നെന്നും തീരുമാനിച്ചു. ചോതിച്ചാല്‍ തെറ്റി പറയാതിരിക്കാന്‍ എല്ലാവരും നുണ കൃത്യമായി പഠിച്ചു.

അങ്ങനെ തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ എത്തി. dialogues തുടങ്ങി . പെവിരാജന്‍ " prithivi രാജ് സിനിമയില്‍ കാണുന്നപോലെ അല്ലല്ലേ ? പക്ഷെ ജടയോന്നും ഇല്ല . ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു " അതെ അതെ ശരി ആണ് എത്ര perkanu ഓട്ടോഗ്രാഫ് എല്ലാം കൊടുകുന്നത് " . അനു തുടര്‍ന്നു " മീര ജാസ്മിനെ എന്താ ഒരു ഭംഗി അല്ലെ? പ്രതീഷ് മറുപടി പറഞ്ഞു " എന്താ കാര്യം? ഒന്നു മിണ്ടാന്‍ പോലും പറ്റിയില്ല, ഷോട്ട് കഴിഞ്ഞാല്‍ വേഗം ഉള്ളില്‍ പോയിരികുകയല്ലേ ?" എന്റെ മറുപടി " അല്ലാതെ പിന്നെ ? അവിടെ നിന്നാല്‍ ആള്‍കാര് ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കാന്‍ സമ്മതികില്ല...എല്ലാരും ബഹളം ഉണ്ടാക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ?  എല്ലാവരും ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നത് ശ്രധികുന്നു എന്ന് ഞങ്ങള്ക് മനസ്സിലായി. അതിനിടയില്‍ അമ്മായിയുടെ  ചോദ്യം " അഭിനയിക്കാന്‍ പോയിട്ട് എന്തായി" . ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു ചെറിയൊരു scene അത്രയേ ഉള്ളൂ. ചോദ്യങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നു " ഏതാ പടം? എന്താ scene ? " ഞങ്ങള്‍ അടിച്ചുവിട്ടു ..പടത്തിന്റെ പേര് "വാചകമടി വക്കീല്‍" , പ്രതിവി രാജും , മീരയും ആണ് . pritvi കോളേജില്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞങള്‍ അപ്പുറത്ത് നിന്നു ഉറക്കെ കൈ വീശിയിട്ട്‌ പറയും "hiiiiii rajuuuuuu " അതാണ് scene . അപ്പുറത്ത് നിന്ന മാമന്‍ ചോതിച്ചു "ഇതിനാണോ കെട്ടും കെട്ടി പോയത്?"  ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു ...എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു "സമ്മതിക്കണം  സിനിമയില്‍ അഭിനയികുന്നവരെ .. ചെറിയ scene ആയിട്ടുപോലും ഒരു 10 തവണ എടുത്തു. ഞങ്ങള്ക് വട്ടായി. എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ചിരിക്കണം ഒരുപോലെ ഒരേ സമയത്ത് കൈ വീശണം hooo എളുപ്പം അല്ല ..മതി ആയി". 

അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ സംഭവം ഒരുതരത്തില്‍ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. ഇടകെപോഴോ ആരോ ചോതിച്ചിരുന്നു നിങ്ങള്‍ അഭിനയിച്ച പടം release ആയോ എന്ന് ...ആ അറിയില്ല ചിലപ്പോള്‍ പകുതി വച്ചു നിന്നു കാണും എന്ന് പറഞ്ഞു. എപ്പോഴും ആര്‍കും അറിയാതെ "വാചകമടി വകീലിന്റെ പിന്നില്‍ നടന്ന സത്യം ,,ഒര്കുമ്പോള്‍ സുകമുല്ലൊരു ഓര്മ..